06 25008683

©2019 by Caroart. Proudly created with Wix.com

Het viltproces; hoe werkt het?

Van Wol tot vilt

Het vilten van wol is een eeuwenoude ambacht. In de jaren '80 is er nieuwe interesse ontstaan voor vilt. Onder meer kunstenaars, interieurarchitecten en modeontwerpers herontdekten het materiaal en gebruikten het in hun ontwerpen. De techniek van het vilten is vrij makkelijk: Meer dan wol, warm water en zeep heb je niet nodig om vilt te maken.

Vilten was waarschijnlijk de allereerste techniek voor het vervaardigen van non-woven textiel. De oudste bewaarde vormen van vilt dateren uit 6500 voor Christus en komen uit Azië (bron: Wikipedia). Een oud voorbeeld waarbij deze stof wordt toegepast zijn de wanden van de Mongoolse Yurt. Ze zijn vervaardigd uit een dikke laag vilt voor een goede isolerende werking. En zelfs een flinke regenbui kan de Yurt doorstaan.

Vilt is op 2 manieren te maken: 'nat vilten' of 'naaldvilten', ook wel 'droog vilten' genoemd:

 

Nat vilten
Vilt ontstaat door middel van het krimpen en samenpersen van wol met warm water, zeep en beweging. Bekijk je wol onder een microscoop, dan je zie allemaal kleine weerhaakjes. Deze gaan openstaan door warmte. Door wrijving met water en olijfzeep haakt de wol in elkaar en ontstaat er een vilten doek. Deze techniek wordt ook wel nat vilten genoemd.

Droog vilten
Een andere manier om vilt te maken is door middel van de naaldvilt-techniek. Bij deze techniek wordt een droog stukje wol doorprikt met een naald met weerhaakjes. De weerhaken van de naald duwen de schubben van de wol in elkaar en trekt ze niet weer los bij het uittrekken van de naald. Zo wordt het vilt steeds dichter en kunnen vormen gemaakt worden. Naaldvilt kan ook goedkoop machinaal gemaakt worden met naaldrollen op de viltmachine.